Κατηγορίες
Uncategorized

Γυναικεία Αλληλεγγύη (Λόγω της ημέρας)

Ημέρα της Γυναίκας λοιπόν! Δόξα και τιμή στο γυναικείο φύλλο.

Φυσικά και η σημασία της σημερινής ημέρας ξεπερνά το βγαίνω με τις φίλες μου και διασκεδάζω. Όχι ότι είναι κακό το να διασκεδάζεις. «Κακό» είναι να θεωρείς πως το δικαίωμα που κατακτήθηκε με αγώνες, είναι το να αφήσεις ένα απόγευμα τον σύντροφο στο σπίτι για να βγεις, και τις υπόλοιπες 364 ημέρες να δέχεσαι την άνιση μεταχείριση.

Ο φεμινισμός στις μέρες μας θεωρείται ξεπερασμένος (από πολλές γυναίκες θεωρείτε και ντροπή το να δηλώνεις φεμινίστρια). Πάντα με προβλημάτιζε ομολογώ αυτό.

Ανήκω στους ανθρώπους που θεωρούν τις γυναίκες πολυτάλαντες και ικανότατες. Όχι πιο ικανές απαραίτητα από τους άντρες, αλλά αν μη τι άλλο το ίδιο ικανές. Αυτό που πάντα μου έκανε εντύπωση, είναι το πόσο καλά είμαστε προγραμματισμένες στο να κάνουμε επίθεση η μία στην άλλη!

Και λέω προγραμματισμένες, γιατί θεωρώ ότι τα τόσα χρόνια πατριαρχίας έχουν φυσικά δημιουργήσει αρχέτυπα τα οποία περνάνε από γενιά σε γενιά – από γυναίκα σε γυναίκα- και επιβιώνουν μέχρι και σήμερα.

Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει το αμίμητο «έλα μωρέ άντρας είναι, θα κάνει τα δικά του και θα γυρίσει πάλι σε εσένα» ή το «άντρας είναι, θα σηκώσει και το χέρι του». Μη σας φαίνονται μακρινά, ισχύουν ακόμα δυστυχώς και ακούγονται από γυναίκες αδιακρίτως οικονομικής κατάστασης ή μορφωτικού επιπέδου.

Η κοινωνία θεωρεί αποδεκτό ένας άντρας να μην είναι πιστός, θεωρεί αποδεκτό ένας άντρας να μη συμβάλλει στο μεγάλωμα των παιδιών  και στις δουλείες του σπιτιού. Δυστυχώς σε πολλές χώρες ακόμα και σήμερα ο άντρας έχει το δικαίωμα να ασκεί παντός είδους εξουσία στην γυναίκα του.

Όλα αυτά (οι προγιαγιάδες που τις πάντρευαν με το ζόρι, που έτρωγαν ξύλο και δεν είχαν δικαίωμα να μιλήσουν, που σε όλη τους την ζωή ο μοναδικός σκοπός ήταν το να κάνουν παιδιά και να υπηρετούν τον σύζυγο) έχει περάσει στο dna μας κι όσο και να προσπαθούμε υπάρχει ένα κομμάτι μας που δηλώνει υποταγή στον αφέντη και που θεωρεί εχθρό την άλλη γυναίκα (εχθρό και ανταγωνίστρια).

Αν είσαι νέα, δέχεσαι τον φθόνο των μεγαλύτερων, αν δεν θες να παντρευτείς είσαι η γεροντοκόρη, αν θες να κάνεις καριέρα ,είσαι η άσπλαχνη εγωίστρια, αν θες να κάνεις παιδιά και οικογένεια, είσαι αυτή που κρέμεται από το παντελόνι του άντρα της, αν βάφεσαι προκαλείς, αν δεν βάφεσαι είσαι αξιολύπητη κοκ. Ταμπέλες για ότι επιλέξεις (ακόμα και για το αν θα θηλάσεις ή όχι!)

Ταμπέλες και κριτική που γίνεται ως επι το πλείστων από γυναίκα σε γυναίκα.

Είπαμε, είναι αυτός ο προγραμματισμός τον οποίο δεν μπορούμε εύκολα να αποβάλουμε. Οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε.

Πάντα πίστευα ότι αν οι γυναίκες είχαμε αλληλεγγύη μεταξύ μας θα μπορούσαμε να κάνουμε θαύματα.

Να αγαπάτε τις γυναίκες που υπάρχουν στην ζωή σας, να τις βοηθάτε, να τις ακούτε. Είναι η δύναμή σας, είναι ο λόγος να έχει μια ελπίδα αυτή η κοινωνία να βγάλει επιτέλους προς τα έξω την ανθρώπινη πλευρά της.

Χρόνια πολλά υπέροχα πλάσματα

https://www.facebook.com/Ergazomenimitera-110843704388390

Κατηγορίες
Uncategorized

Καρναβαλέ κι Αποκριά

Αφιερωμένο σε όσους αγαπούν τις Απόκριες

Είναι γεγονός πως την περίοδος της Αποκριάς ή την λατρεύεις ή την μισείς. Εγώ ανήκω ξεκάθαρα στην πρώτη ομάδα. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στο ότι τα γενέθλια μου έπεφταν πάντα μέσα στις Απόκριες, και η μαμά μου διοργάνωνε τα πιο θρυλικά αποκριάτικα πάρτυ γενεθλίων Πειραιώς και περιχώρων.

Κάθε χρόνο 30-40 παιδάκια φορούσαν τις στολές τους και ανάμεσα σε κονφετί και σερπαντίνες μου τραγουδούσαν “Να ζήσεις Ευτυχία και χρόνια πολλά”. Στο παιδικό μυαλό μου λοιπόν οι Απόκριες μου άνηκαν. Ήταν η εποχή μου, το μεγάλο γεγονός της χρονιάς!

Μεγαλώνοντας, η αγάπη αυτή όχι μόνο δεν έφυγε αλλά ενισχύθηκε κιόλας. Υπήρξα – και στην καρδιά μου θα είμαι πάντα-περήφανη καρναβαλίστρια της Πάτρας ( σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω τον Μητσάκο, την Φωφώ και την Μίνα για αυτά τα 10 χρόνια καρναβαλιού).

Είναι λογικό λοιπόν να θέλω να περάσω την αγάπη μου για τις απόκριες και στους γιους μου. Φέτος (ή μάλλον και φέτος) δυστυχώς ο covid δεν μας επιτρέπει να καρναβαλιστούμε ως είθισται. Αποφασίσαμε λοιπόν, αντί να καταθέσουμε τα όπλα, να βάλουμε τις στολές μας και να στολίσουμε το σπίτι μας αποκριάτικα. Βάλαμε αποκριάτικη μουσική,γεμίσαμε με σερπαντίνες τα φωτιστικά, τους πίνακες ζωγραφικής και κολλήσαμε στους τοίχους μάσκες και καραμούζες. Χορέψαμε, γελάσαμε, φτιάξαμε μάσκες μόνοι μας και στο τέλος της ημέρας ξαπλώσαμε στα κρεβάτια μας ευτυχισμένοι. Γιατί, κατά την γνώμη μου Απόκριες σημαίνει να γελάς, να χορεύεις, να τραγουδάς και να είσαι ανέμελος σαν μικρό παιδί.

Για φέτος λοιπόν, αφου δεν μπορούμε να πάμε εμείς στο καρναβάλι, ας φέρουμε το καρναβάλι στο σαλόνι μας.

Υ.Γ υπόσχεση στον εαυτό μου : Του χρόνου μαζί με τα πιτσιρίκια θα λάβουμε μέρος στο καρναβάλι της Πάτρας

Κατηγορίες
Uncategorized

Τηλεργασία με παιδιά

Αυτή την εβδομάδα εργάζομαι από το σπίτι. Κι ενώ αρκετοί πιστεύουν πως η δουλειά από το σπίτι συνεπάγεται ξεκούραση, αυτό απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Οκ, το να μπορείς να μένεις με τις πυτζάμες ή με την φόρμα και να μην τρέχεις το πρωί σαν την τρελή για να ετοιμαστείς εσύ και τα παιδιά, είναι ένα πλεονέκτημα. Αλλά το να δουλεύεις από το σπίτι, να έχεις τον νου σου στην τηλεκπαίδευση και να έχεις και τον μικρό να γυρίζει γύρω γύρω, δεν το λες ιδανικό.

Αυτό το να είσαι παντού ταυτόχρονα είναι πολύ απαιτητικό. Και ναι, είναι γεγονός ότι οι γυναίκες είμαστε multi task άνθρωποι αλλά υπάρχει και όριο στο τι μπορεί να αντέξει κάποιος. Όταν εργάζεσαι από το σπίτι είσαι εργαζόμενη, μαμά και νοικοκυρά ταυτόχρονα. Δεν είναι καθόλου δύσκολο λοιπόν το να φτάσεις στα όρια σου.

Κάτι που με έχει βοηθήσει, και ίσως να βοηθήσει και σάς, είναι το να κρατάω την ίδια ρουτίνα καθημερινότητας είτε είμαι σπίτι είτε όχι

  • Ξυπνάω την ίδια ώρα
  • Βγάζω πυτζάμες οπωσδήποτε
  • Μαγειρεύω και κάνω τις δουλειές του σπιτιού το απόγευμα
  • Αν τα παιδιά κοιμηθούν παραπάνω από το συνηθισμένο, εκμεταλλεύομαι την ησυχία για να συγκεντρωθώ και να προχωρήσω την δουλειά μου.
  • Αν μπορώ, κάνω σημαντικά τηλεφωνήματα και emails σε στιγμές ηρεμίας

Και κυρίως, θυμάμαι ότι αυτή την περίοδο μπορούν κάποια πράγματα να μην είναι τέλεια κι ότι πρέπει να βρίσκω στιγμές αποφόρτισης και χαλάρωσης μέσα στην ημέρα (ακόμα και 10 λεπτά αρκούν).

Καλή δύναμη υπερ ηρωίδες, να θυμάστε ότι δεν είστε μόνες

Κατηγορίες
Uncategorized

Ξενύχτι, part two.

Συμβουλές για να αντέξεις

Όπως αναλύσαμε και στο προηγούμενο post, το ξενύχτι είναι κομμάτι της ζωής κάθε μαμας.

Ειτε έχετε μωρο, είτε νήπιο, ο υπνος σας δεν θα ειναι ηρεμος για αρκετό καιρο. Ε και πως θα αντέξω θα μου πειτε;

Καταρχας, ο οργανισμός σας θα συνηθίσει. Ω ναι, οσο περίεργο κι αν ακούγεται θα βρει τον τρόπο να αντέχει και με λιγότερες ωρες ύπνου. Η φύση εχει προβλεψει για τα πάντα. Βάλτε ομως κι εσείς ενα χερακι.

Θα μοιραστώ μαζι σας, μερικά απο αυτα που με βοήθησαν (Και με βοηθούν ακομα) να αντεχω.

Νούμερο ενα : αφορά περισσότερο το πρώτο εξάμηνο της ζωης του μωρου σας. Κοιμηθείτε οποτε κοιμάται. Ξέρω οτι το έχετε ακούσει πολλές φορές και υπάρχει λόγος για αυτό. Ακόμη κι αν δεν καταφέρετε να κοιμηθείτε, το οτι θα ξαπλώσετε και θα ξεκουραστείτε θα σας δώσει ενέργεια. Προσπαθήστε λοιπόν κάθε φορά που το παιδάκι σας κοιμάται να ξεκουράζεστε κι εσείς.

Νούμερο δυο: Μην προσπαθείτε να αποδείξετε σε κάνενα πως η καλη νοικοκυρά είναι δούλα και κυρα! Αν πρέπει να επιλέξετε ανάμεσα στην ξεκούραση σας και στο να φτιάξετε παστίτσιο, επιλέξτε ξεκούραση δαγκωτό. Οση ενέργεια και να εχετε εκείνη την στιγμή, οσο κι αν βλέπετε τις δάχτυλιες στα τζάμια και ξυπνάει μεσα σας η Μόνικα απο το friends, αντισταθείτε. Ναι ναι, αντισταθείτε φίλες μου, γιατί μετα το μαγείρεμα, μετα το καθάρισμα δεν θα κάτσετε να ξεκουραστείτε. Και το κυριότερο ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΕΊΤΕ. Οπότε κάνουμε τα βασικά και τα απαραίτητα. Και καπως ετσι έρχεται και το

Νούμερο τρια: Αφήστε τους άλλους να σας βοηθήσουν. Οποιον θέλει, οπότε θέλει με οποιο τροπο θέλει. Ενα έτοιμο φαγητό, ενα απλωμένο πλυντήριο, ενας καθαρός νεροχύτης είναι πράγματα που κάνουν μια μαμά που ξενυχταει, ευτυχισμενη. Είστε ικανές για τα πάντα, αλλά αυτό είναι κάτι πού θα πρέπει να αφήσετε στην άκρη για οσο ξενυχτάτε

Νούμερο τέσσερα: Αν δεν θηλάζετε, αφήστε καποιον αλλο να ξυπνήσει για ένα τάισμα. Μπορείτε για παράδειγμα να ταιζετε το αστέρι σας στις 9, και το επόμενο τάισμα να το κάνει κάποιος άλλος. Έτσι θα κοιμηθείτε 4-5 ωρες συνεχόμενα. Αν θηλαζετε, βγάλτε γαλα με το θήλαστρο για να το δώσουν με το μπιμπερό. Αν δεν δέχεται μπιμπερό το μωρο σας,την πατήσατε 😉 (στείλτε μου email για περαιτέρω συμβουλές απο ιδία εμπειρία)

Last but not least (πάντα μου άρεσε αυτη η έκφραση): πηγαίνετε για ύπνο νωρίς. Τι ωρα κοιμάται το αγγελούδι σας; οκτώ; απο τις οκτώ. Εννιά; απο τις εννιά. Με τις κότες που λένε. Ακόμα κι αν δεν κοιμηθείτε αμέσως θα ξεκουραστείτε και θα πάρετε ενέργεια.

Να θυμάστε πάντα ότι το ξενύχτι κάποια στιγμή θα τελειώσει. Θα έχετε αντέξει (δεν θα το πιστεύετε ουτε εσείς) και αυτό θα σας δώσει δύναμη κι αυτοπεποίθηση.

Ωρα 23.15 καλο βράδυ υπερ ηρωιδες μου

Κατηγορίες
Uncategorized

Ξενύχτι, αν δεν μπορείς να το αποφύγεις, απόλαυσε το

Μια μεγάλη δυσκολία, η μεγαλύτερη ίσως κατά την γνώμη μου, όταν κάνεις τα καμάρια σου, είναι το ξενύχτι. Και ναι , μπορεί να γνωρίζεις ότι τα μωρά ξυπνούν συχνά, μπορεί να έχεις δει φίλες σου με μαύρους κύκλους στα όρια της τρέλας, αλλά πριν κάνεις το παιδάκι σου πιστεύεις ακράδαντα ότι εσένα δεν θα σου συμβεί (άντε καλέ το δικό μου θα κοιμάται!)

Κι έρχεται η στιγμή που βιώνεις το ξύπνημα καθε 3 (ή και λιγότερες ώρες) και λες “έλα μωρέ για κανα δυο μήνες θα είναι”. Και περνούν οι μήνες και λες ” ε μόλις αρχίσει τις τροφές θα χορταίνει και θα κοιμάται”. Και περνούν οι μήνες κι εσύ συνεχίζεις να ξυπνάς. Κι έτσι και τύχει και συναντήσεις καμία απο αυτές τις τυχερές που το μωρό τους κοιμάται όλο το βράδυ απο 2 μηνών (που δεν μου το βγάζεις απο το μυαλό οτι αυτά τα μωρά έχουν έρθει απο τον Άρη), ξυπνάει μέσα σου το τέρας και θες να βρίσεις Θεούς και δαίμονες που το δικό σου το βλαστάρι σου έχει αλλάξει τα φώτα.

Αυτο το κείμενο λοιπόν, είναι για εσένα ηρωίδα μάνα, που ξενυχτάς μήνες τώρα. Να ξέρεις οτι δεν είσαι μόνη, είμαστε πολλές και είμαστε ενωμένες. Για να νοιώσεις λίγο καλύτερα, θα σου πω οτι ο μεγάλος μου γιος κοιμήθηκε ολόκληρο βράδυ 22 μηνων και οτι ο μικρός ειναι 17 μηνών και ακόμα ξυπνάει καθε 4 ώρες .

Το να αντέξεις την καθημερινότητα χωρίς ύπνο, ειναι απο μόνο του πολύ δύσκολο. Πόσο μάλλον όταν πρέπει και να εργαστείς, και να γυρίσεις σπίτι να ασχοληθείς με τα παιδιά, με τις δουλειές του σπιτιού κτλ.

Εξαιρετικά δύσκολο επίσης είναι το να καταφέρνεις να μην σε παίρνει ο ύπνος ότα ταίζεις το μωρό. Προσωπικά με έχει πάρει αρκετές φορές ο ύπνος πάνω στην καρέκλα θηλασμού μαζί με το μωρο! Ευτυχώς δεν έτυχε ποτέ τίποτα. Ένα από τα κόλπα που κάνω πλέον για να παραμένω ξύπνια είναι να διαβάζω κάτι που με ενδιαφέρει και είναι ταυτόχρονα ευχάριστο. Κάπως έτσι γεννήθηκε και η ιδέα για αυτό το blog (και ελπίζω πράγματι κάποιες να σας συντροφεύσει στις δύσκολες βραδυνές σας βάρδιες)

Ένα άλλο, είναι να οργανώνω στο μυαλό μου την αυριανή ημέρα. Κάνω δηλαδή ένα πλάνο που περιλαμβάνει απο το τι θα φορέσω, τι θα κάνω στο γραφείο, τι φαγητό θα φτιάξω κτλ. Αυτο κρατά το νού μου σε εγρήγορση και ταυτόχρονα με βοηθάει να γλυτώνω χρόνο απο άσκοπες αναζητήσεις την επόμενη ημέρα (ιδίως για αυτο το δύσκολο ερώτημα του τι θα φάμε σήμερα)

Ένα τρίτο (είπαμε 22 μήνες ξυπνούσα κάθε βράδυ στον μεγάλο μου γιο) είναι το να κάνω πλάνα για το επόμενο ταξίδι μου / την επόμενη εκδρομή. Σκέφτομαι μέρη, budget, πότε θα ήταν καλύτερο ή πότε μπορούμε κτλ. Γενικά ότι και να κάνεις σκέψου πράγματα που θα σε ηρεμήσουν και θα σε κάνουν να νοιώσεις όμορφα.

Στο αυριανό post θα δουμε τι πρέπει να κάνεις για νατην βγάλεις καθαρή (και με αυτό εννοώ με τις λιγότερο δυνατές απώλειες) την περίοδο που ξενυχτάς (όχι για να πίνεις ποτά αλλά για να ταίζεις μωρα 🙂 )

Κατηγορίες
Uncategorized

Καλως ορίσατε στο blog μου

Στο blog αυτο θα σας αναφέρω, με χιουμοριστική διάθεση, το δύσκολο 24ωρο που έχει η κάθε εργαζόμενη μητέρα. Θα χαρώ πολύ να λαμβάνω και δικά σας σχόλια για το πως περνάτε την ημέρα σας, υπερ ηρωίδες εργαζόμενες μαμάδες!

Ειμαι η Ευτυχία και έχω δύο τέλεια αγόρια 5 ετών και 17 μηνών αντίστοιχα. Καλή μας αρχή