Κατηγορίες
Uncategorized

Αλλάξτε διακόσμηση, αλλάξτε διάθεση

Ήρθε ο Απρίλιος. Μπήκαμε επίσημα στην Άνοιξη. Η φύση αλλάζει, ανθίζει και γεμίζει χρώματα. Να μια καλή ευκαιρία να αλλάξουμε κι εμείς την διακόσμηση στο σπίτι μας και ίσως αυτή η αλλαγή να βελτιώσει και την διάθεσή μας.

Σε όσες από εσάς αρέσουν οι συχνές αλλαγές, είμαι σίγουρη ότι θέλετε να αλλάξετε κουρτίνες, ριχτάρια , χαλιά (και έπιπλα αν είναι δυνατόν 😊 ).  Δεν θέλουμε όμως να χαλάσουμε και μια περιουσία. Μην στεναχωριέστε αγαπητές  μανούλες. Έκανα  την έρευνα μου και είμαι έτοιμη να μοιραστώ μαζί σας ιδέες για να αλλάξουμε διακόσμηση εύκολα, γρήγορα και οικονομικά.

Voilà

  1. Βάλτε τις κορνίζες στην ζωή σας, (και  στο σπίτι σας). Τι πιο ωραίο από το να γεμίσετε το σπίτι σας με φωτογραφίες των αγαπημένων σας  προσώπων. Φυσικά θα έχετε ήδη κορνίζες. Μπορείτε όμως να τις αντικαταστήσετε με καινούριες σε πιο ανοιξιάτικα χρώματα. Τοποθετήστε τις στο τραπέζι του σαλονιού ,στο σύνθετο ή και πάνω στον τοίχο. Υπάρχουν ωραιότατες κορνίζες στο εμπόριο από 1,5 ευρώ!
  2. Αλλάξτε τραπεζομάντηλα. Ένα καινούριο τραπεζομάντηλο στην τραπεζαρία ή στο τραπέζι της κουζίνας, μια νέα τραβέρσα σε παστέλ χρώματα στο τραπεζάκι του σαλονιού πραγματικά θα ανανεώσει τον χώρο σας.  Μην ανησυχείτε που τα μαγαζιά είναι κλειστά. Υπάρχουν πάρα  πολλές επιλογές σε eshop με τεράστια ποικιλία σχεδίων και τιμών.
  3. Αλλάξτε σερβίτσιο ή/ και ποτήρια.  Δεν ξέρω για εσάς, εγώ έχω μεγάλη αδυναμία στα σερβίτσια (ιδίως αυτά του τσαγιού που σε ταξιδεύουν στην Αγγλία της Βικτωριανής εποχής). Χρησιμοποιώ τα «καλά» σερβίτσια (ξέρετε αυτά της προίκας 😊) πάντα στο Κυριακάτικο τραπέζι και αλλάζω  ποτήρια αρκετά συχνά. Δοκιμάστε να αλλάξετε ακόμη και την κούπα του καφέ σας . Μικρές αλλαγές κάνουν την διαφορά. Δεν χρειάζεται να ξοδέψετε πολλά χρήματα. Υπάρχουν πολλές οικονομικές  επιλογές αν ψάξετε.
  4. Αλλάξτε διακοσμητικά.  Η αγαπημένη μου κατηγορία. Είναι το στοιχείο αυτό που μπορεί να μεταμορφώσει το σπίτι μας.  Αν έχετε βαρεθεί να βλέπετε τα ίδια αντικείμενα πάνω στο σύνθετο σας, έφτασε η ώρα να ανανεωθείτε. Αλλάξ τε ύφος, χρώμα και θέσεις που τα τοποθετείται. Μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν εξαιρετικά διακοσμητικά τοίχου που μπορούν να γεμίσουν έναν άδειο τοίχο εξίσου όμορφα με έναν πίνακα (αλλά πολύ πιο οικονομικά)

Και για να μην χαθείτε στο διαδίκτυο, σας προτείνω να επισκεφτείτε την σελίδα www.noikokira.gr (@noikokira στο Instagram).  Η γλυκύτατη Βέρα και η ομάδα της όχι μόνο διαθέτουν τεράστια ποικιλία (από μανταλάκια  μέχρι φωτιστικά) για να διαλέξετε, αλλά έχουν και τις πιο ωραίες ιδέες για να μετατρέψετε το σπίτι σας σε home sweet home πολύ οικονομικά.

Αν λοιπόν σας αρέσουν οι αλλαγές στο σπίτι σας, ξεκινήστε σήμερα κιόλας ! Τι πιο ωραίο άλλωστε από μια αλλαγή την πρώτη του μήνα.

Καλό μήνα δραστήριες μανούλες!

Κατηγορίες
Uncategorized

“Αδερφάκι πότε θα του κάνετε;”

Μήπως το ακούτε συχνά?

Εκεί γύρω στα τριάντα, αρχίζουν όλοι να σε ρωτάνε πότε θα παντρευτείς. Αφού παντρευτείς αναρωτιούνται πότε θα κάνεις παιδάκι, κι αφού περάσουν κανα δυο χρόνια από το πρώτο παιδάκι αρχίζουν να σε ρωτάνε πότε θα του κάνει αδελφάκι. Αν αποφασίσεις να μεγαλώσεις κι άλλο την οικογένειά σου, οι περισσότεροι σε κοιτούν με ένα βλέμμα έκπληξης και συμπόνοιας ταυτόχρονα .

Εντάξει, προφανώς υπερβάλλω. Η  πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δεν είναι όμως και τελείως διαφορετική. Για του ς περισσότερους, όσον αφορά  τα παιδιά, υπάρχει ο χρυσός κανόνας των δύο.

Όταν απέκτησα τον μεγάλο  μου γιο, αφού  πέρασαν μερικοί μήνες, με ρωτούσαν αρκετοί πότε θα του κάνουμε αδερφάκι.  Άκουσα  πολλά σχόλια του τύπου «άντε τι περιμένεις, περνάνε τα χρόνια» και  «μα καλά μόνο του θα το αφήσετε; Να μην έχει μια παρέα». Είμαι σίγουρη ότι αρκετές από εσάς τα έχετε ακούσει επίσης.

Η αλήθεια είναι πως τα πρώτα δύο μιση χρόνια ούτε εγώ ούτε ο σύζυγος  μου σκεφτόμασταν να αποκτήσουμε δεύτερο παιδί.  Νοιώθαμε και οι δύο πολύ κουρασμένοι και ξέραμε πως ένα παιδί χρειάζεται υπομονή και αφοσίωση για να μεγαλώσει σωστά. Πολλοί μας έλεγαν ότι τα δεύτερα παιδιά είναι πιο εύκολα γιατί μεγαλώνουν στον αυτόματο, εμείς όμως θέλαμε να αφιερώσουμε τον ίδιο χρόνο και στο δεύτερο παιδί μας. Κι αφού χρόνος δεν υπήρχε εκείνη την εποχή, δεν σκεφτόμασταν και το δεύτερο παιδί.

 ‘Η απλά δεν είχε έρθει η στιγμή που θα είμασταν έτοιμοι να μεγαλώσουμε την οικογένειά μας.

Ήρθε λοιπόν και η στιγμή αυτή. Θυμάμαι ακόμα ότι είμασταν σε μια πανέμορφη παραλία της Τήνου και για πρώτη φορά, ύστερα από δύο καλοκαίρια , ο μεγάλος  μας γιός έπαιζε μόνος του κι εμείς καθόμασταν δίπλα δίπλα χωρίς να χρειάζεται να τρέχουμε από πίσω του. Υποσχεθήκαμε ο ένας στον άλλον ότι θα κάναμε πρώτα ένα ταξίδι στο εξωτερικό οι δύο μας, και μετά θα κάναμε δεύτερο παιδί.

Κι έτσι κι έγινε. Και αρχίσαμε ξανά τα ίδια ξενύχτια,  το ίδιο άγχος  (ευτυχώς μεγαλύτερη εμπειρία), η ίδια χαρά σε κάθε λέξη σε κάθε βήμα, η ίδια στεναχώρια σε κάθε κλάμα που δεν μπορούσαμε να παρηγορήσουμε κτλ.

Έχω την τύχη να έχω τρία αδέρφια. Είμαι ευγνώμων για τα αδέρφια μου και λατρεύω την μεγάλη οικογένεια μου. Το θέμα είναι ότι οι γονείς μου ήξεραν πως να μεγαλώσουν τέσσερα παιδιά με τρόπο που και οι τέσσερις να αισθανόμαστε ξεχωριστοί, με τρόπο που και οι τέσσερις να νοιώθουμε το ίδιο λατρεμένοι, το ίδιο χαϊδεμένοι ,το ίδιο θαυμαστοί.

Εύχομαι να καταφέρουμε εγώ και ο σύζυγος  μου να κάνουμε το ίδιο.

Λένε πως όταν μια οικογένεια αποκτήσει και το δεύτερο παιδί, έρχεται μια ισορροπία. Ίσως τελικά η ισορροπία  που υπάρχει μέσα σε μια οικογένεια  όμως να μην εξαρτάται από τον αριθμό των μελών της, αλλά από την προσπάθεια που κάνει ο καθένας για να διατηρεί ην ισορροπία αυτή

Κατηγορίες
Uncategorized

Για τις ηρωίδες του ’21

Γειά σας δραστήριες μανούλες.

Από μικρή μου άρεσε ιδιαίτερα η ιστορία. Ένα από τα πράγματα που ακόμα και τώρα με κάνει να νοιώθω ευτυχισμένη είναι να παρακολουθώ ιστορικά ντοκιμαντέρ (ίσως να έπρεπε να είχα γίνει αρχαιολόγος ή ιστορική ερευνήτρια τελικά…)

Αύριο, 25/03/2021, συμπληρώνουμε 200 χρόνια από την επανάστασή μας ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία.  Αναλογίζομαι τις τελευταίες ημέρες πόσο σπουδαίοι ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που με αυτοθυσία διεκδίκησαν την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Ανακαλώ στην μνήμη μου τους ήρωες της Επανάστασης και εντοπίζω μόνο δύο γυναικεία ονόματα. Την Μπουμπουλίνα και την Μαντώ Μαυρογένους.

Τις τελευταίες τρείς εβδομάδες λοιπόν κάνω μια έρευνα για να κατανοήσω την θέση των Ελληνίδων στην Επανάσταση του ’21 (είπαμε είμαι story freak 😊). Ιδού λοιπόν αγαπημένες μου τι ανακάλυψα. Αξίζει να τα διαβάσεις για να δεις πόσο σπουδαίες, γενναίες και  θαρραλέες υπήρξαν οι προ- προγιαγιάδες μας (και ίσως ανακαλύψεις κι εσύ μια Μπουμπουλίνα μέσα σου)

  1. Μαντώ Μαυρογένους. Γεννήθηκε στην Τεργέστη και πριν την Επανάσταση μετακόμισε στην Τήνο. Η οικογένεια της την αποκλήρωσε για την επιλογή της να συμμετέχει και να δώσει όλη της την περιουσία στην Ελληνική Επανάσταση. Με πλοία εξοπλισμένα με δικά της χρήματα καταδίωξε τους Αλγερινούς που λυμαίνονταν τις Κυκλάδες. Πολέμησε στην Λιβαδειά, στην Κάρυστο και με επιστολή της κάλεσε της γυναίκες της Γαλλίας να βοηθήσουν την επανάσταση των Ελλήνων. Τιμήθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια με το αξίωμα του επίτιμου αντιστράτηγου. Πέθανε όμως φτωχή και λησμονημένη τον Ιούλιο του 1840
  2. Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα. Με καταγωγή από την Ύδρα, γεννήθηκε μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης όταν η μητέρα της πήγε να επισκεφτεί τον φυλακισμένο πατέρα της. Παντρεύτηκε δύο φορές με πλοιοκτήτες της εποχής και διέθεσε την τεράστια περιουσία της στον αγώνα της ανεξαρτησίας εξοπλίζοντας με πλοία, κανόνια και πολεμοφόδια τους Έλληνες. Ήταν η μοναδική γυναίκα που έλαβε μέρος στην Φιλική Εταιρεία
  3. Μαριγώ Ζαραφοπούλα. Μυήθηκε στις κατώτερες βαθμίδες της Φιλικής Εταιρείας.  Βοήθησε τους γιούς του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη να φυγαδευτούν από την Κωνσταντινούπολη.  Διέθεσε μεγάλο χρηματικό ποσό στην επανάσταση και χρησιμοποιήθηκε από τους Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη ως κατάσκοπος εντός της Τριπολιτσάς και του Ναυπλίου. Πέθανε άπορη.
  4. Δόμνα Βισβίζη. Μαζί με τον άνδρα της, Χατζή Αντώνη Βισβίζη, παίρνει μέρος στις θαλάσσιες επιχειρήσεις του Αγώνα στο Άγιο Όρος, στη Λέσβο και στη Σάμο. Με το θάνατο του άνδρα της, η Δόμνα Βισβίζη αναλαμβάνει η ίδια τη διοίκηση του πλοίου το οποίο συντηρεί και οικονομικά.. Πεθαίνει στον Πειραιά. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος βεβαιώνει με έγγραφο του ότι η Δόμνα Βισβίζη έσωσε τους άνδρες του και τον ίδιο «δια της προμηθείας τροφίμων και πολεμοφοδίων, άνευ της οποίας ο στρατός του θα διελύετο».
  5.  Μόσχω Τζαβέλα. Γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλα. Η Καπετάνισσα αγωνίστηκε εναντίον του Αλή Πασά ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών το 1792. Ανάμεσα τους και η Σόφω η κόρη της Τζαβέλαινας. Επί κεφαλής των γυναικών του Σουλίου, κατά την μάχη πλευροκοπά το Τούρκικο ασκέρι και χαρίζει την νίκη. Ο ηρωισμός της Μόσχως έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά μας τραγούδια.
  6. Αλεφαντώ, η Μεσολογγίτισσα.  Περιφέρονταν  με ανδρική ενδυμασία για να μην την καταλαβαίνουν οι Τούρκοι. Χήρα η ίδια, συνελήφθη κατά την έξοδο του Μεσολογγίου μαζί με την μικρή της κόρη. Έδινε θάρρος και εμψύχωνε όλους τους πολιορκημένους.
  7. Αντωνούσα η Οπλαρχηγός.Η περιβόητη Αντωνούσα Καστανάκη από το χωριό Κερά Κισσάμου το 1866 ήταν 22 χρόνων. Μια μέρα οι Τούρκοι πήγαν στον πατέρα της και του ζήτησαν ένα βόδι. Του είπαν πως αν δεν το πήγαινε την ημέρα που έπρεπε, θα σκότωναν την επομένη αυτόν και τα παιδιά του. Η Αντωνούσα εμπόδισε τον πατέρα της να δώσει το βόδι. Το επόμενο πρωί έφτασε ο Τούρκος, βρήκε την πόρτα κλειστή και φώναξε. Η Αντωνούσα ανεβασμένη σε μια συκιά τον πυροβόλησε. Ύστερα ζώστηκε τʼ άρματα και βγήκε στο βουνό όπου συνάντησε τους επαναστάτες. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά τον τριετή πόλεμο του 1866-69 και αργότερα στα 1879 υπηρέτησε στο σώμα του οπλαρχηγού Δημ. Κωναταντουλάκη. Οι Τούρκοι την κυνήγησαν αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να την πιάσουν.
    Το 1882 αποφεύγοντας τη δίωξη κατέφυγε στην Αθήνα. Ο βασιλιά Γεώργιος Αʼ  την ανακήρυξε οπλαρχηγό. Πέθανε στον Πειραιά το 1918.

Αυτές είναι οι σύντομές ιστορίες λίγων μόνο από των γυναικών που συνέβαλαν στην Επανάσταση των Ελλήνων.  Οι γυναίκες της Χίου, οι γυναίκες του Μεσολογγίου και του Σουλίου, οι γυναίκες της Κρήτης και της Πελοποννήσου απέδειξαν ότι στην χώρα αυτή κατοικούν ηρωίδες. Γυναίκες που αν χρειαστεί να προστατέψουν την οικογένεια τους και την πατρίδα τους, δεν διστάζουν να δώσουν ακόμα και την ζωή τους.

Θα σας κρατάμε στην μνήμη μας, σας ευχαριστούμε.

Κατηγορίες
Uncategorized

Μη σε ξεχνάς (μέρος δεύτερο)

5 τρόποι για να βρεις με τι αξίζει να ασχοληθείς

Δραστήριες μανούλες καλή σας εβδομάδα. Και αυτή την εβδομάδα θα μιλήσουμε για την σημασία της αυτό φροντίδας. Ξέρω ότι αρκετές κάνατε ήδη  προσπάθεια να το εντάξετε στην ζωή σας.

Αν ακόμα δεν έχετε πειστεί για το πόσο σημαντική είναι η αυτό φροντίδα (ή αν απλά δεν έχετε διαβάσει το αρχικό άρθρο μου), δείτε bit.ly/390jbE6 5 λόγους για να ξεκινήσεις να σε προσέχεις

Αν ήδη έχεις πάρει την απόφαση να ξεκινήσεις το self care, είναι πιθανό να αναρωτιέσαι από που να ξεκινήσεις και που να εστιάσεις. Φίλη μου μανούλα, δεν υπάρχει μια μόνο απάντηση εδώ για να σου δώσω. Η κάθε μια από εμάς έχει διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικά θέλω και διαφορετικά πράγματα που της αρέσουν. Για κάποια μαμά το να διαβάσει ένα βιβλίο θα ήταν εξαιρετικά αναζωογονητικό ενώ για μια άλλη μια βόλτα στα μαγαζιά θα την έκανε ευτυχισμένη (οκ αυτό ισχύει για όλες μας 😊).

Αυτό που θέλω να σου πω, είναι ότι το self care είναι απεριόριστο, υποκειμενικό και αλλάζει από εποχή σε εποχή ανάλογα με τις ανάγκες μας. Κι επειδή το πιο πιθανό -ιδίως αν έχεις στερηθεί την αυτό φροντίδα καιρό- είναι να θες να κάνεις τα πάντα ταυτόχρονα, θα μοιραστώ μαζί σου 5 τρόπους για να ξεκαθαρίσεις το τι χρειάζεσαι περισσότερο αυτή την στιγμή, για να κάνεις μια καλή αρχή.

Πάμε λοιπόν!

  1. Θυμήσου το χόμπι που ξέχασες. Και δεν εννοώ απαραίτητα το γυμναστήριο. Μιλάω για αυτή την ασχολία που έκανε το μυαλό σου να εστιάζει στο παρόν, που δεν καταλάβαινες πως περνούσε ο χρόνος. Αυτή την ασχολία που ανυπομονούσες να ξεκινήσει και στεναχωριόσουν όταν τελείωνε.
  2. Θυμήσου τι ήταν αυτό που έκανε την εβδομάδα σου ξεχωριστή. Ένας καφές με φίλες? Μια βόλτα στα μαγαζιά? Ένα ποτό μετά την δουλειά με φίλους και συναδέλφους? Βρες το και προσπάθησε να το εντάξεις και πάλι στο πρόγραμμα σου (κι αν όχι κάθε εβδομάδα, ίσως μια φορά τον μήνα)
  3. Θυμήσου ποιοι ήταν οι άνθρωποι που σε έκαναν να νοιώθεις όμορφα. Είναι πολύ πιθανό πλέον να μη βρίσκεις χρόνο να μιλήσεις και να βρεθείς με ανθρώπους που είχες κάποτε στην ζωή σου. Αν μέσα σε αυτούς υπάρχει κάποιος η κάποιοι που ένοιωθες να σε «ανεβάζουν» ψυχολογικά, προσπάθησε να κρατήσεις επαφή.
  4. Θυμήσου τι σε κάνει χαρούμενη. Χωρίς περιορισμούς. Σκέψου τι είναι αυτό που θα ήθελες τώρα να κάνεις αν είχες άπλετο χρόνο στην διάθεσή σου.
  5. Θυμήσου τι έχει πραγματικά σημασία για εσένα. Χωρίς λογοκρισία και ενοχές. Στον εαυτό σου μιλάς, καλύτερα να είσαι ειλικρινής.

Αν σε κάποιο από τα παραπάνω πέντε ένοιωσες την καρδιά σου να χτυπάει λίγο πιο έντονα, αυτό είναι το στάδιο που πρέπει να ερευνήσεις λίγο περισσότερο για να καταλήξεις πως θα ξεκινήσεις.

Μη περιοριστείς από τα δεδομένα της τωρινής κατάστασης σου. Αν δηλαδή σε κάνει χαρούμενη το να ταξιδεύεις αλλά τώρα αυτό δεν γίνεται (γιατί δεν έχεις χρήματα, γιατί δεν έχεις κάποιον να σου κρατήσεις τα παιδιά, γιατί ακόμα έχουμε covid), δοκίμασε να φτιάξεις ένα πλάνο με τα ταξίδια που θα ήθελες να κάνεις. Άρχισε να βλέπεις ξενοδοχεία, να βλέπεις ντοκιμαντέρ, να σχεδιάζεις τι αξιοθέατα θα δεις, τι θα φας κτλ. Αν υπάρχει και κάποιος άλλος που θα μοιραστείς μαζί του με τον ίδιο ενθουσιασμό όλες αυτές τις πληροφορίες, αυτό θα σε βοηθήσει ακόμα περισσότερο.

 Να θυμάσαι ότι θα έρθει πάλι ο καιρός που θα έχεις περισσότερο χρόνο για να κάνεις όσα σου έχουν λείψει. Φρόντισε στο μεσοδιάστημα να μη σε ξεχάσεις

a tout a l’heure μανούλες

Κατηγορίες
Uncategorized

Μη σε ξεχνάς

Self care : 5 λόγοι για να το κάνεις

Σαν εργαζόμενη μαμά έχεις πολλές υποχρεώσεις. Να μαγειρέψεις, να καθαρίσεις, να διαβάσεις τα παιδιά, να τα κοιμήσεις, να εργαστείς. Η λίστα είναι αρκετά μεγάλη. Για να ανταπεξέλθεις στις τόσες υποχρεώσεις  έχεις βάλεις προτεραιότητες. Μαντεύω ότι το να φροντίζεις τον εαυτό σου, δεν είναι και πολύ ψηλά σε αυτές, σωστά;

Το μεγαλύτερο ποσοστό μαμάδων – εργαζόμενων και μη- δυσκολεύονται, αν μη τι άλλο τον πρώτο χρόνο με τα  παιδιά τους, να βρουν ισορροπία ανάμεσα σε δουλειά, σπίτι, παιδιά και τον εαυτό τους. Αναπόφευκτα βάζουμε τον εαυτό μας σε δεύτερη (τρίτη ή και τέταρτη) μοίρα, και θεωρούμε ότι αυτά που θέλουμε δεν είναι τόσο σημαντικά κι ότι μπορούν να περιμένουν.

Κάποιες ημέρες ακόμα και το να λούσεις τα μαλλιά σου θεωρείτε πολυτέλεια! Πως λοιπόν να βρεις χρόνο να ασχοληθείς περαιτέρω με τον εαυτό σου; Πίστεψε με μανούλα, σε νοιώθω. Έχω περάσει μήνες ολόκληρους με ξηρό σαμπουάν και χωρίς ενυδατική(και το πλήρωσα με μια ωραιότατη ξηροδερμία). Όταν ήρθε το δεύτερο αγόρι μου όμως πήρα την απόφαση μου. Ότι και να γίνει θα βρίσκω λίγο χρόνο για εμένα.

Κι όταν αναφέρομαι στο self care δεν εννοώ μόνο να βάζεις μια ενυδατική και να κάνεις μια μάσκα ομορφιάς. Εννοώ να ασχολείσαι με τον εαυτό σου ολιστικά. Να φροντίζεις την υγεία σου (ψυχική και σωματική), να κάνεις γυμναστική, να τρέφεσαι σωστά, να κάνεις πράγματα που σου αρέσουν. Θεωρούσα κι εγώ ότι δεν χωράνε τέτοιες πολυτέλειες στο ημερήσιο πρόγραμμά μιας μαμάς. Η εμπειρία μου όμως μου έδειξε ότι όχι μόνο πρέπει να βρεις χρόνο για self care, αλλά ότι επιβάλλεται να το κάνεις.

Κι αν δεν έχεις πειστεί, σου δίνω 5 λόγους για να το ξανασκεφτείς

  1. Αν η μαμά δεν είναι καλά, κανείς δεν είναι καλά! Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να το αναλύσω. Παρατήρησε πόσο πιο ήρεμα κυλά η καθημερινότητα σου όταν είσαι ευδιάθετη και ήρεμη και θα καταλάβεις τι εννοώ.
  2. Αυτά που δεν θα κάνεις τώρα, θα τα βρεις μπροστά σου. Και σωματικά και ψυχικά. Ως γνωστών, ότι αφήνεις σε αφήνει
  3. Χρειάζεσαι ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά σου. Το ξέρεις ότι μισή ώρα ουσιαστικού χρόνου είναι καλύτερα από 5 ώρες που δεν θα βρίσκεσαι σε σύνδεση μαζί τους. Και για να έχεις την διάθεση να ασχοληθείς πραγματικά με τα παιδιά σου, να μιλήσετε, να παίξετε, να γελάσετε, θα πρέπει να είσαι ήρεμη και ευδιάθετη.
  4. Χρειάζεσαι ποιοτικό χρόνο με τον σύντροφο σου. Οπωσδήποτε. Όσο βάζεις το self care στην ζωή σου τόσο θα αρχίσεις να ισορροπείς τις καταστάσεις και να κατανέμεις τον χρόνο σου καλύτερα (για να σου μένει λίγος χρόνος να πιείτε κι ένα ποτήρι κρασί μαζί το βραδάκι)
  5. ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ. Ναι φίλη μου. Σε εσένα που κάνεις εκατό διαφορετικά πράγματα την ημέρα αξίζει να αφιερώνεις λίγο χρόνο και σε εσένα. Δεν είναι καθόλου εγωιστικό. Είναι απαραίτητο και αναγκαίο να κρατήσεις την ταυτότητα σου και τα θέλω σου και αφού γίνεις μαμά.

Ξεκίνησε σήμερα να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου. Βρες τους ανθρώπους που θα σε βοηθήσουν να αφιερώνεις έστω δέκα λεπτά  την ημέρα μόνο σε εσένα. Βρες τι είναι αυτό που σε κάνει να νοιώθεις όμορφα και ξεκίνα να το κάνεις. Ακόμα και αν χρειαστεί να ξυπνάς δέκα λεπτά πιο νωρίς ή να κοιμάσαι δέκα λεπτά πιο αργά, δημιούργησε μέσα στην ημέρα το δικό σου ιερό δεκάλεπτο και απόλαυσε το.

Εις το επανιδείν δραστήριες μανούλες

Κατηγορίες
Uncategorized

Μητρότητα σε στιγμές απελπισίας

Πιστεύω πως κάθε μαμά βιώνει την αρχή της μητρότητας διαφορετικά (και την εξέλιξη πιθανόν). Υπάρχουν μωρά που κοιμούνται όλο το βράδυ από τον δεύτερο μήνα της ζωής τους, που κάθονται στο καρότσι ή το κάθισμα αυτοκινήτου χωρίς  παράπονα, τρώνε τα πάντα κτλ.

Υπάρχουν όμως κι άλλα, που αργούν (πολύ) να κοιμηθούν, που θέλουν να θηλάζουν συνεχώς, που δεν κάθονται πουθενά αλλού εκτός από την αγκαλιά της μαμάς τους, που, που, που.

Αυτά τα μωρά είναι πιο απαιτητικά και προϋποθέτουν μια ψυχολογικά προετοιμασμένη μαμά.Το θέμα είναι όμως, ότι όσα σεμινάρια θηλασμού και να παρακολουθήσεις, όσα και να ρωτήσεις να μάθεις από φίλες, τίποτα δεν σε προετοιμάζει κατάλληλα για την αρχή του δικού σου ταξιδιού στην μητρότητα.

Κι επειδή η κάθε γυναίκα ναι μεν το βιώνει διαφορετικά, αλλά υπάρχουν και πολλά κοινά στοιχεία, θέλω απλά να μοιραστώ μαζί σας την δική μου εμπειρία.

Στον πρώτο μου γιό, μπήκα στο μαιευτήριο στις 11 το βράδυ για πρόκληση τοκετού. Εννοείτε ότι έμεινα άυπνη εκείνο το βράδυ. Τελικά, ύστερα από μεγάλη αναμονή, γέννησα με καισαρική το επόμενο απόγευμα.

Είχα ζητήσει rooming in, και βρέθηκα το πρώτο βράδυ με το μικρό μου αστέρι στην αγκαλιά προσπαθώντας να τον θηλάσω, με ενοχές τεράστιες που δεν γέννησα φυσιολογικά και με μια κούραση (και μια πείνα) απίστευτη. Ο μικρός μου κάθε μια ώρα ξυπνούσε (κάτι που συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες). Πέρασαν 4 ημέρες, στις οποίες ήταν ζήτημα αν κοιμόμουν πάνω από 1 ώρα συνεχόμενη. Το πρώτο βράδυ στο σπίτι (και αρκετά από τα επόμενα) με βρήκε το ξημέρωμα αγκαλιά με το μικρό μου. Γάλα φόρμουλα δεν έδινα μην τυχόν και σταματήσει το γάλα μου. Εκείνος όμως πεινούσε και κάθε μέρα από το απόγευμα και μετά έκλαιγε κι εγώ ένοιωθα άσχημα. Τα βράδια, όσο και να ήθελε να με βοηθήσει ο σύζυγος μου, έπρεπε να ξυπνάω συνεχώς για να τον θηλάζω. Θυμάμαι ακόμα ότι κοιτούσα συνεχώς το ρολόι περιμένοντας να ξημερώσει. Όταν έβλεπα τις πρώτες ακτίνες του ήλιου ένοιωθα ανακούφιση που τα κατάφερα για μία ακόμα νύχτα.

Κάπου ανάμεσα στην δεύτερη και τρίτη εβδομάδα πήρα τηλέφωνο την κουμπάρα μου – η οποία είχε ήδη ένα κοριτσάκι ενός έτους – να την ρωτήσω για πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτό! “Πες μου σε παρακαλώ ότι μετά τις 40 ημέρες φτιάχνει”, της είχα πει.

Εννοείτε ότι δεν έφτιαξε, εννοείτε ότι ξενύχτησα ξανά και ξανά,, εννοείτε ότι αναγκάστηκα να κλειστώ σπίτι, εννοείτε ότι με πήρε ο ύπνος στην καρέκλα θηλασμού πολλές φορές, εννοείτε ότι απελπίστηκα, απογοητευτικά και πολλά άλλα.

Και για όλα αυτά ένοιωσα ενοχές. Κάθε φορά που δεν άντεχα άλλο από την εξάντληση, ένοιωθα ενοχές. Κάθε φορά που απογοητευόμουν γιατί έκλαιγε, ένοιωθα ενοχές. Κάθε φορά που μελαγχολούσα γιατί δεν μπορώ να πάω να πιώ ένα καφέ με τις φίλες μου, ένοιωθα ενοχές.

Κι έπειτα το συζήτησα. Κι είδα ότι δεν νοιώθω μόνο εγώ έτσι. Κι είδα ότι είναι αρκετές οι γυναίκες που κατά περιόδους νοιώθουν εξάντληση και απελπισία. Και κατάλαβα ότι αυτό δεν έχει καθόλου να κάνει με το αν και πόσο αγαπάω το παιδί μου ή το πόσο καλή μαμά είμαι.

Αυτό έχει να κάνει με το ότι είμαι άνθρωπος κι όταν γίνεσαι μαμά χρειάζεται να μετατραπείς σε υπεράνθρωπο (και μετατρέπεσαι 😊)

Aν είσαι από τις μαμάδες που δεν ένοιωσες ποτέ έτσι, χαίρομαι πολύ γιατί γλύτωσες αρκετό ψυχικό πόνο. Αν όμως μέσα σε όλα αυτά αναγνώρισες λίγο τον εαυτό σου, μην αυτομαστιγώνεσαι, μην νοιώθεις ενοχές. Είσαι η καλύτερη μαμά που θα μπορούσε να έχει το μωρό σου. Κάνε υπομονή, όλα αλλάζουν στο υπόσχομαι.

Δεν είσαι μόνη, είμαστε πολλές και είμαστε εδώ.

Υ.Γ  Αφιερωμένο σε εσάς αγαπημένες μου φίλες, μαμάδες και μη, που με αντέξατε, που με στηρίξατε, που με ακούσατε. Σας αγαπώ

Κατηγορίες
Uncategorized

Επαναφορτιστείτε !

Πριν κάποια χρόνια μια πολύ αγαπημένη φίλη, μου είπε ότι όποτε νοιώθει τις «μπαταρίες» της να εξαντλούνται ,κάνει ένα ντους και αμέσως αποκτά την χαμένη της ενέργεια! Θυμάμαι μου είχε φανεί πολύ περίεργο.

Μα καλά, σκεφτόμουν, αν υπάρχει τρόπος να έχεις διαρκώς ενέργεια τότε γιατί δεν τον έχουμε βρει όλοι;

Η απάντηση είναι απλή και σύνθετη ταυτόχρονα. Γιατί οτιδήποτε αφορά τον εαυτό μας χρήζει αυτοπαρατήρησης. Και η αυτοπαρατήρηση απαιτεί επιμονή και πειθαρχία.

Σκεφτείτε : πόσες φορές την ημέρα παρατηρείτε τον εαυτό σας? Τι κάνει, πότε το κάνει, για ποιο λόγο το κάνει? Συνήθως λειτουργούμε στον αυτόματο και παρατηρούμε περισσότερο τους γύρω μας παρά τον εαυτό μας.

Η ιδέα της επαναφόρτισης με ενθουσίασε κι έτσι άρχισα να παρατηρώ τι μου δίνει ενέργεια. Σε λίγες εβδομάδες το είχα βρει. Είχαμε πάει για μπάνιο στη θάλασσα. Εκείνη την ημέρα είχα ένα φοβερό πονοκέφαλο. Κι ενώ είχα κολυμπήσει δυο φορές ο πονοκέφαλος επέμενε. Την τρίτη φορά αποφάσισα να βουτήξω και το κεφάλι μου. Και εγέννετο φως! Ύστερα από λίγο ήμουν μια χαρά και γεμάτη ενέργεια (ευτυχώς το νερό λειτουργεί σαν φορτιστής για εμένα ακόμα κι αν δεν είναι θαλασσινό.)Έτσι κάθε φορά που νοιώθω τους βιορυθμούς μου να μειώνονται βρέχω το κεφάλι μου κι αποκτώ και πάλι την ενέργεια που χρειάζομαι.

Αν θέλετε κι εσείς να βρείτε τι είναι αυτό που σας επαναφορτίζει, δοκιμάστε τα παρακάτω

  • Γειωθείτε : Καθίστε ή ξαπλώστε στο πάτωμα. Η επαφή με την γη μας δίνει  ενέργεια και μας χαλαρώνει
  • Χορέψτε ή/ και τραγουδήστε. Αν είστε οι χορευταράδες της παρέας τότε υπάρχουν πολλές πιθανότητες αυτός να είναι ο τρόπος που θα αποκτάται την χαμένη σας ενέργεια
  • Βγείτε μια βόλτα (ιδανικά σε μέρος με φυτά). Η φύση είναι η νούμερα ένα μπαταρία για τον ανθρώπινο οργανισμό. Αν δεν υπάρχει μέρος με δέντρα για να κάνετε μια βόλτα βάλτε φυτά στο μπαλκόνι σας κι ασχοληθείτε μαζί τους
  • Κάντε διαλογισμό. Για όσους το κάνουν, ξέρουν ότι δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο. Αν θέλετε να το δοκιμάσετε ξεκινήστε καθισμένοι σε καρέκλα ακουμπώντας τα γυμνά πόδια σας στο πάτωμα, Απλά παρατηρείστε την αναπνοή σας. Δέκα λεπτά αρκούν
  • Ασκηθείτε. Όσοι ασκούνται ξέρουν ότι μετά την γυμναστική έχουν απίστευτη ενέργεια

Και φυσικά δοκιμάστε κι εσείς μήπως ο τρόπος επαναφόρτισης σας κρύβεται μέσα στο υδάτινο στοιχείο.

Σούπερ μαμάδες σας στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς. Να προσέχετε τους εαυτούς σας και να θυμάστε ότι δεν είστε μόνες

Κατηγορίες
Uncategorized

Χρόνος : Που να τον βρω και πως να τον διαχειριστώ

Είναι κοινό μυστικό ανάμεσα σε όλες τις μαμάδες ότι το 24ωρο δεν επαρκεί. Αν γινόταν η μέρα να έχει δυο τρεις ωρίτσες παραπάνω θα μας εξυπηρετούσε πολύ. Δυστυχώς όμως δεν έχει.

Ομολογώ ότι το πρώτο έτος σαν νέα μαμά ,άκουγα συνεχώς τον εαυτό μου να παραπονιέται ότι δεν προλαβαίνει (κι ας είχα την απεριόριστη βοήθεια του αντρούλη μου) . Δεν προλαβαίνω να κοιμηθώ, δεν προλαβαίνω να ξεκουραστώ, δεν προλαβαίνω να γυμναστώ κ.ο.κ. Με έβρισκε το τέλος της ημέρας κατάκοπη, αγχωμένη και με εκκρεμότητες για την επόμενη ημέρα.

Όταν ήρθε και ο δεύτερος γιός μου,  τα πράγματα έγιναν πιο απαιτητικά. Σταμάτησα να γυμνάζομαι, και να κάνω γενικά κάτι για εμένα. Έφτασα σε σημείο, όταν είχα λίγο ελεύθερο χρόνο, να αναρωτιέμαι τι έχω ξεχάσει να κάνω. Είχα πείσει με άλλα λόγια τον εαυτό μου ότι μητρότητα και εργασία συνεπάγεται καθόλου ελεύθερο χρόνο.

Και κάπου εκεί ήρθε ο αγαπημένος μου δάσκαλος yoga να με αφυπνίσει ρωτώντας με «Ευτυχία, πόση ώρα την ημέρα σπαταλάς στο κινητό σου;».

 Ουάου, να κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ. Παρατήρησα δυο – τρείς ημέρες τον εαυτό μου και διαπίστωσα ότι καταναλώνω πάνω από 30 λεπτά την ημέρα σερφάροντας στα social. Αναρωτήθηκα έπειτα, πόσο χρόνο σπαταλάω μπροστά στην τηλεόραση, πόση σε ανούσιες συζητήσεις, σε άσκοπα πήγαινε έλα κτλ. Κι αφού το είδα από εδώ, το είδα από εκεί κατέληξα στο τι πρέπει να κάνω για να δημιουργήσω χρόνο (ω ναι φίλη μου, μπορείς να δημιουργήσεις χρόνο). Με χαρά μοιράζομαι μαζί σας τα αποτελέσματα των ερευνών μου

  • Περιορίστε την χρήση του κινητού. Μην επιτρέπεται στον εαυτό σας να τσεκάρει κάθε τρείς και λίγο το κινητό. Ορίστε ώρες μέσα στην ημέρα που μπορείτε να μπείτε στα social ή να σερφάρετέ στο internet
  • Περιορίστε την τηλεόραση. Αν έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε μια βόλτα, λίγο περπάτημα ή παιχνίδι με τα παιδιά σας και στις ειδήσεις των 20.00, επιλέξτε ξεκάθαρα το πρώτο.
  • Κάντε τα ψώνια σας μέσω internet.Αντί να τρέχετε στο σούπερ μάρκετ κάντε την παραγγελία σας ηλεκτρονικά. Τσεκάρετε με τον κρεοπώλη σας και τον μανάβη σας αν μπορείτε να κάνετε τηλεφωνικές παραγγελίες. Δεν θα πιστεύετε πόσο χρόνο θα εξοικονομήσετε.
  • Οργανωθείτε. Βγάλτε το εβδομαδιαίο πλάνο μαγειρέματος. Αν σας φαίνεται δύσκολο να βγάλετε πλάνο 7 ημερών κάντε τουλάχιστον αρχικά πλάνο για 3 μέρες. Όποτε έχετε λίγο χρόνο ετοιμάστε φαγητά και βάλτε τα στην κατάψυξη
  • Ξυπνήστε λίγο πιο νωρίς. Θα μου πείτε τώρα, με τόση κούραση πως να ξυπνήσω πιο νωρίς? Σας νοιώθω. Κάντε όμως ένα πείραμα, δεν χάνεται κάτι. Βάλτε 10’ πιο νωρίς το ξυπνητήρι. Τεντωθείτε, ονειρευτείτε, σχεδιάστε. Είναι ο χρόνος σας (προσοχή : μόνο θετικές σκέψεις)
  • Βάλτε μουσική. Όλα γίνονται πιο εύκολα και πιο ευχάριστα όταν ακούτε τα αγαπημένα σας τραγούδια (ρίξτε κι ένα χορό, βάλτε και τα μικρά σας να χορέψουν μαζί σας).
  • Σταματήστε να λέτε στον εαυτό σας και στους άλλους ότι δεν έχετε χρόνο! Πιστέψτε ότι έχετε αρκετό χρόνο να διεκπεραιώσετε όλες τις εργασίες σας. Σκεφτείτε το, πείτε το δυνατά, πιστέψτε το και θα συμβεί (σαν θαύμα)

Υ.Γ. Κώστα μου, λατρεμένε μου δάσκαλε, σε ευχαριστώ που υπάρχεις και με βοηθάς να εξελίσσομαι. Χωρίς εσένα μπορεί να είχα χάσει την πίστη μου στα θαύματα

Κατηγορίες
Uncategorized

Γυναικεία Αλληλεγγύη (Λόγω της ημέρας)

Ημέρα της Γυναίκας λοιπόν! Δόξα και τιμή στο γυναικείο φύλλο.

Φυσικά και η σημασία της σημερινής ημέρας ξεπερνά το βγαίνω με τις φίλες μου και διασκεδάζω. Όχι ότι είναι κακό το να διασκεδάζεις. «Κακό» είναι να θεωρείς πως το δικαίωμα που κατακτήθηκε με αγώνες, είναι το να αφήσεις ένα απόγευμα τον σύντροφο στο σπίτι για να βγεις, και τις υπόλοιπες 364 ημέρες να δέχεσαι την άνιση μεταχείριση.

Ο φεμινισμός στις μέρες μας θεωρείται ξεπερασμένος (από πολλές γυναίκες θεωρείτε και ντροπή το να δηλώνεις φεμινίστρια). Πάντα με προβλημάτιζε ομολογώ αυτό.

Ανήκω στους ανθρώπους που θεωρούν τις γυναίκες πολυτάλαντες και ικανότατες. Όχι πιο ικανές απαραίτητα από τους άντρες, αλλά αν μη τι άλλο το ίδιο ικανές. Αυτό που πάντα μου έκανε εντύπωση, είναι το πόσο καλά είμαστε προγραμματισμένες στο να κάνουμε επίθεση η μία στην άλλη!

Και λέω προγραμματισμένες, γιατί θεωρώ ότι τα τόσα χρόνια πατριαρχίας έχουν φυσικά δημιουργήσει αρχέτυπα τα οποία περνάνε από γενιά σε γενιά – από γυναίκα σε γυναίκα- και επιβιώνουν μέχρι και σήμερα.

Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει το αμίμητο «έλα μωρέ άντρας είναι, θα κάνει τα δικά του και θα γυρίσει πάλι σε εσένα» ή το «άντρας είναι, θα σηκώσει και το χέρι του». Μη σας φαίνονται μακρινά, ισχύουν ακόμα δυστυχώς και ακούγονται από γυναίκες αδιακρίτως οικονομικής κατάστασης ή μορφωτικού επιπέδου.

Η κοινωνία θεωρεί αποδεκτό ένας άντρας να μην είναι πιστός, θεωρεί αποδεκτό ένας άντρας να μη συμβάλλει στο μεγάλωμα των παιδιών  και στις δουλείες του σπιτιού. Δυστυχώς σε πολλές χώρες ακόμα και σήμερα ο άντρας έχει το δικαίωμα να ασκεί παντός είδους εξουσία στην γυναίκα του.

Όλα αυτά (οι προγιαγιάδες που τις πάντρευαν με το ζόρι, που έτρωγαν ξύλο και δεν είχαν δικαίωμα να μιλήσουν, που σε όλη τους την ζωή ο μοναδικός σκοπός ήταν το να κάνουν παιδιά και να υπηρετούν τον σύζυγο) έχει περάσει στο dna μας κι όσο και να προσπαθούμε υπάρχει ένα κομμάτι μας που δηλώνει υποταγή στον αφέντη και που θεωρεί εχθρό την άλλη γυναίκα (εχθρό και ανταγωνίστρια).

Αν είσαι νέα, δέχεσαι τον φθόνο των μεγαλύτερων, αν δεν θες να παντρευτείς είσαι η γεροντοκόρη, αν θες να κάνεις καριέρα ,είσαι η άσπλαχνη εγωίστρια, αν θες να κάνεις παιδιά και οικογένεια, είσαι αυτή που κρέμεται από το παντελόνι του άντρα της, αν βάφεσαι προκαλείς, αν δεν βάφεσαι είσαι αξιολύπητη κοκ. Ταμπέλες για ότι επιλέξεις (ακόμα και για το αν θα θηλάσεις ή όχι!)

Ταμπέλες και κριτική που γίνεται ως επι το πλείστων από γυναίκα σε γυναίκα.

Είπαμε, είναι αυτός ο προγραμματισμός τον οποίο δεν μπορούμε εύκολα να αποβάλουμε. Οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε.

Πάντα πίστευα ότι αν οι γυναίκες είχαμε αλληλεγγύη μεταξύ μας θα μπορούσαμε να κάνουμε θαύματα.

Να αγαπάτε τις γυναίκες που υπάρχουν στην ζωή σας, να τις βοηθάτε, να τις ακούτε. Είναι η δύναμή σας, είναι ο λόγος να έχει μια ελπίδα αυτή η κοινωνία να βγάλει επιτέλους προς τα έξω την ανθρώπινη πλευρά της.

Χρόνια πολλά υπέροχα πλάσματα

https://www.facebook.com/Ergazomenimitera-110843704388390

Κατηγορίες
Uncategorized

Καρναβαλέ κι Αποκριά

Αφιερωμένο σε όσους αγαπούν τις Απόκριες

Είναι γεγονός πως την περίοδος της Αποκριάς ή την λατρεύεις ή την μισείς. Εγώ ανήκω ξεκάθαρα στην πρώτη ομάδα. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στο ότι τα γενέθλια μου έπεφταν πάντα μέσα στις Απόκριες, και η μαμά μου διοργάνωνε τα πιο θρυλικά αποκριάτικα πάρτυ γενεθλίων Πειραιώς και περιχώρων.

Κάθε χρόνο 30-40 παιδάκια φορούσαν τις στολές τους και ανάμεσα σε κονφετί και σερπαντίνες μου τραγουδούσαν “Να ζήσεις Ευτυχία και χρόνια πολλά”. Στο παιδικό μυαλό μου λοιπόν οι Απόκριες μου άνηκαν. Ήταν η εποχή μου, το μεγάλο γεγονός της χρονιάς!

Μεγαλώνοντας, η αγάπη αυτή όχι μόνο δεν έφυγε αλλά ενισχύθηκε κιόλας. Υπήρξα – και στην καρδιά μου θα είμαι πάντα-περήφανη καρναβαλίστρια της Πάτρας ( σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω τον Μητσάκο, την Φωφώ και την Μίνα για αυτά τα 10 χρόνια καρναβαλιού).

Είναι λογικό λοιπόν να θέλω να περάσω την αγάπη μου για τις απόκριες και στους γιους μου. Φέτος (ή μάλλον και φέτος) δυστυχώς ο covid δεν μας επιτρέπει να καρναβαλιστούμε ως είθισται. Αποφασίσαμε λοιπόν, αντί να καταθέσουμε τα όπλα, να βάλουμε τις στολές μας και να στολίσουμε το σπίτι μας αποκριάτικα. Βάλαμε αποκριάτικη μουσική,γεμίσαμε με σερπαντίνες τα φωτιστικά, τους πίνακες ζωγραφικής και κολλήσαμε στους τοίχους μάσκες και καραμούζες. Χορέψαμε, γελάσαμε, φτιάξαμε μάσκες μόνοι μας και στο τέλος της ημέρας ξαπλώσαμε στα κρεβάτια μας ευτυχισμένοι. Γιατί, κατά την γνώμη μου Απόκριες σημαίνει να γελάς, να χορεύεις, να τραγουδάς και να είσαι ανέμελος σαν μικρό παιδί.

Για φέτος λοιπόν, αφου δεν μπορούμε να πάμε εμείς στο καρναβάλι, ας φέρουμε το καρναβάλι στο σαλόνι μας.

Υ.Γ υπόσχεση στον εαυτό μου : Του χρόνου μαζί με τα πιτσιρίκια θα λάβουμε μέρος στο καρναβάλι της Πάτρας