Κατηγορίες
Uncategorized

Για τις ηρωίδες του ’21

Γειά σας δραστήριες μανούλες.

Από μικρή μου άρεσε ιδιαίτερα η ιστορία. Ένα από τα πράγματα που ακόμα και τώρα με κάνει να νοιώθω ευτυχισμένη είναι να παρακολουθώ ιστορικά ντοκιμαντέρ (ίσως να έπρεπε να είχα γίνει αρχαιολόγος ή ιστορική ερευνήτρια τελικά…)

Αύριο, 25/03/2021, συμπληρώνουμε 200 χρόνια από την επανάστασή μας ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία.  Αναλογίζομαι τις τελευταίες ημέρες πόσο σπουδαίοι ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που με αυτοθυσία διεκδίκησαν την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Ανακαλώ στην μνήμη μου τους ήρωες της Επανάστασης και εντοπίζω μόνο δύο γυναικεία ονόματα. Την Μπουμπουλίνα και την Μαντώ Μαυρογένους.

Τις τελευταίες τρείς εβδομάδες λοιπόν κάνω μια έρευνα για να κατανοήσω την θέση των Ελληνίδων στην Επανάσταση του ’21 (είπαμε είμαι story freak 😊). Ιδού λοιπόν αγαπημένες μου τι ανακάλυψα. Αξίζει να τα διαβάσεις για να δεις πόσο σπουδαίες, γενναίες και  θαρραλέες υπήρξαν οι προ- προγιαγιάδες μας (και ίσως ανακαλύψεις κι εσύ μια Μπουμπουλίνα μέσα σου)

  1. Μαντώ Μαυρογένους. Γεννήθηκε στην Τεργέστη και πριν την Επανάσταση μετακόμισε στην Τήνο. Η οικογένεια της την αποκλήρωσε για την επιλογή της να συμμετέχει και να δώσει όλη της την περιουσία στην Ελληνική Επανάσταση. Με πλοία εξοπλισμένα με δικά της χρήματα καταδίωξε τους Αλγερινούς που λυμαίνονταν τις Κυκλάδες. Πολέμησε στην Λιβαδειά, στην Κάρυστο και με επιστολή της κάλεσε της γυναίκες της Γαλλίας να βοηθήσουν την επανάσταση των Ελλήνων. Τιμήθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια με το αξίωμα του επίτιμου αντιστράτηγου. Πέθανε όμως φτωχή και λησμονημένη τον Ιούλιο του 1840
  2. Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα. Με καταγωγή από την Ύδρα, γεννήθηκε μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης όταν η μητέρα της πήγε να επισκεφτεί τον φυλακισμένο πατέρα της. Παντρεύτηκε δύο φορές με πλοιοκτήτες της εποχής και διέθεσε την τεράστια περιουσία της στον αγώνα της ανεξαρτησίας εξοπλίζοντας με πλοία, κανόνια και πολεμοφόδια τους Έλληνες. Ήταν η μοναδική γυναίκα που έλαβε μέρος στην Φιλική Εταιρεία
  3. Μαριγώ Ζαραφοπούλα. Μυήθηκε στις κατώτερες βαθμίδες της Φιλικής Εταιρείας.  Βοήθησε τους γιούς του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη να φυγαδευτούν από την Κωνσταντινούπολη.  Διέθεσε μεγάλο χρηματικό ποσό στην επανάσταση και χρησιμοποιήθηκε από τους Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη ως κατάσκοπος εντός της Τριπολιτσάς και του Ναυπλίου. Πέθανε άπορη.
  4. Δόμνα Βισβίζη. Μαζί με τον άνδρα της, Χατζή Αντώνη Βισβίζη, παίρνει μέρος στις θαλάσσιες επιχειρήσεις του Αγώνα στο Άγιο Όρος, στη Λέσβο και στη Σάμο. Με το θάνατο του άνδρα της, η Δόμνα Βισβίζη αναλαμβάνει η ίδια τη διοίκηση του πλοίου το οποίο συντηρεί και οικονομικά.. Πεθαίνει στον Πειραιά. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος βεβαιώνει με έγγραφο του ότι η Δόμνα Βισβίζη έσωσε τους άνδρες του και τον ίδιο «δια της προμηθείας τροφίμων και πολεμοφοδίων, άνευ της οποίας ο στρατός του θα διελύετο».
  5.  Μόσχω Τζαβέλα. Γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλα. Η Καπετάνισσα αγωνίστηκε εναντίον του Αλή Πασά ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών το 1792. Ανάμεσα τους και η Σόφω η κόρη της Τζαβέλαινας. Επί κεφαλής των γυναικών του Σουλίου, κατά την μάχη πλευροκοπά το Τούρκικο ασκέρι και χαρίζει την νίκη. Ο ηρωισμός της Μόσχως έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά μας τραγούδια.
  6. Αλεφαντώ, η Μεσολογγίτισσα.  Περιφέρονταν  με ανδρική ενδυμασία για να μην την καταλαβαίνουν οι Τούρκοι. Χήρα η ίδια, συνελήφθη κατά την έξοδο του Μεσολογγίου μαζί με την μικρή της κόρη. Έδινε θάρρος και εμψύχωνε όλους τους πολιορκημένους.
  7. Αντωνούσα η Οπλαρχηγός.Η περιβόητη Αντωνούσα Καστανάκη από το χωριό Κερά Κισσάμου το 1866 ήταν 22 χρόνων. Μια μέρα οι Τούρκοι πήγαν στον πατέρα της και του ζήτησαν ένα βόδι. Του είπαν πως αν δεν το πήγαινε την ημέρα που έπρεπε, θα σκότωναν την επομένη αυτόν και τα παιδιά του. Η Αντωνούσα εμπόδισε τον πατέρα της να δώσει το βόδι. Το επόμενο πρωί έφτασε ο Τούρκος, βρήκε την πόρτα κλειστή και φώναξε. Η Αντωνούσα ανεβασμένη σε μια συκιά τον πυροβόλησε. Ύστερα ζώστηκε τʼ άρματα και βγήκε στο βουνό όπου συνάντησε τους επαναστάτες. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά τον τριετή πόλεμο του 1866-69 και αργότερα στα 1879 υπηρέτησε στο σώμα του οπλαρχηγού Δημ. Κωναταντουλάκη. Οι Τούρκοι την κυνήγησαν αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να την πιάσουν.
    Το 1882 αποφεύγοντας τη δίωξη κατέφυγε στην Αθήνα. Ο βασιλιά Γεώργιος Αʼ  την ανακήρυξε οπλαρχηγό. Πέθανε στον Πειραιά το 1918.

Αυτές είναι οι σύντομές ιστορίες λίγων μόνο από των γυναικών που συνέβαλαν στην Επανάσταση των Ελλήνων.  Οι γυναίκες της Χίου, οι γυναίκες του Μεσολογγίου και του Σουλίου, οι γυναίκες της Κρήτης και της Πελοποννήσου απέδειξαν ότι στην χώρα αυτή κατοικούν ηρωίδες. Γυναίκες που αν χρειαστεί να προστατέψουν την οικογένεια τους και την πατρίδα τους, δεν διστάζουν να δώσουν ακόμα και την ζωή τους.

Θα σας κρατάμε στην μνήμη μας, σας ευχαριστούμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *